2008/Aug/05

 GooGuy

เป็นเรื่องที่ลองเขียนขำๆเพื่อวาดภาพประกอบเล่น ที่บล็อคของผมอีกที่นึง ก็เลยยากลองเอามาลงให้อ่านกันขำๆครับ ดูว่าเป็นไงบ้าง

เพราะบางทีคาร์แรคเตอร์ในเรื่องนี้ อาจจะมีบทบาทอะไรบางอย่างในไม่นานนี้ครับ

สวัสดีครับ ผม GooGuyวันนี้ผมได้แอบเข้ามาเขียนเล่าเรื่องราวเรื่องเล่านิดๆหน่อยๆเกี่ยวกับวันวาเลนไทน์ในชีวิตของผม
อา... แล้วทำไมผมถึงมาเขียนใน Exteen ของนาย Matt-sorR อา.. จริงๆแล้วผมแอบเข้ามานะครับ
ใช่ครับผมคือ แฮกเกอร์ นั้นคืออาชีพของผม รายได้ดีทำงานสบาย(อยู่บ้าง)แต่เพียงครั้งนี้ไม่ใช้งานครับ
  อา..จริงๆผมก็อยากจะเล่าถึงรายละเอียดต่างๆในอาชีพของผมให้ทุกคนอ่านอยู่บ้างน่ะครับแต่เกรงว่าจะไม่เหมาะ เพราะอาจจะใช้เวลาอยู่บ้างซึ่งตอนนี้ผมต้องรีบเขียนเรื่องที่ผมอยากจะเล่าในตอนนี้มากกว่า อีกอย่าง เพื่อนแฮกเกอร์ของผมซึ่งมีนามในวงการว่า SinSann
(เป็นแฮกเกอร์มืออันดับรองๆจากผม)ได้เคยเตือนว่าพยายามอย่าเปิดเผยรายละเอียดเกี่ยวกับตนเองและการงานให้มากนักเพราะเดี๋ยวจะพากันชิบหาย อุ๊บ ขออภัยครับ ที่เผลอหลุดคำหยาบ  เข้าเรื่องของผมดีกว่าครับ เพราะนี่ใกล้วันวาเลนไทน์เข้ามาแล้วซึ่งเป็นวันแห่งความรัก
ครับแฮกเกอร์อย่างผมก็มีความรักเหมือนกับทุกๆคนเช่นเดียวกันครับ

ผมมีความรักให้กับผู้หญิงคนนึง ซึ่งทุกคนคงเห็นจากรูปการ์ดอวยพรวันวาเลนไทน์ที่ผมได้เตรียมเอาไว้ให้แล้วนะครับ ครับเธอ ชื่อ ดาลิน (Dalinney)ครับ เธอเป็นเพียงตุ๊กตายางที่ไม่มีชีวิตสำหรับคนอื่น แต่สำหรับผมเธอก็ไม่มีชีวิตเหมือนๆกันนั้นแหละครับ เพียงแต่ผู้หญิงที่ไม่มีชีวิตคนนี้กลับให้คำว่าชีวิตสำหรับผม ชีวิตนั้นก็คือชีวิตและชีวา แห่งความรัก สำหรับผมครับ เธอตอบรับทุกอย่างที่ผมมอบให้เธอ และเป็นสิ่งเดียวกันกับที่ผมเคยพยายามมอบให้กับผู้หญิงที่มีชีวิตคนอื่นๆที่มักปฏิเสธ ผมเสมอมา ซึ่งผมเองไม่เคยเข้าใจเลยว่าสิ่งดีดีที่ผมพยายามมอบให้ทำไมมันไม่เคยมีค่าเลยหรือ และศรัทธาสุดท้ายที่ผมมีต่อความรักที่มอบให้กับผู้หญิงคนสุดท้ายที่มีชีวิตจบลงที่ผู้หญิงที่ชื่อ ไพลิน รวี ที่ผมโทรศัพท์หาเธอพร้อมกับใช้กล้องส่องทางไกลมองเธอจากอีกฝากของตึกนึงผ่านเข้าที่หน้าต่างอพาร์ทเม้นท์ของเธอ เหตุผลเพียงเพราะผมอายและประหม่าหากจะพูดและทักทายเธอต่อหน้าตรงๆ เพียงเท่านั้น แต่เธอกลับหวาดกลัวและต่อว่าผมต่างๆนาๆ โดยไม่เคยถามไถ่ถึงสาเหตุกับผมบ้างเลยว่าเหตุใดผมถึงพยายามทำเยิ่ยงนั้น ผมเพียงแค่จะโทรสารภาพรักจากอีกฟากตึกเท่านั้นเอง โธ่ ไพลิน เธอไม่โรแมนติค เอาซะเลย และสิ่งที่ทำให้ความรู้สึกของผมที่มีต่อเธอขาดสะบั่นก็คือ เธอแจ้งความกับตำรวจ โธ่ ผมกับตำรวจถูกกันซะที่ไหน ผมเลยหักห้ามใจและยุติความรู้สึกที่มีต่อเธอลงแม้มันจะยากมากและมากที่สุดก็ตาม ผมเสียใจ เสียความรู้สึกเสียทุกอย่างเกี่ยวกับความรู้สึกทางใจที่ผมมีให้กับเธอ ไพลิน รวี ผมไม่เข้าใจว่าเหตุใดเธอจึงคิดร้ายกับผมถึงเพียงนี้  ผมเองเกือบแย่หมือนกันกับการที่จะตัดขาดจากความรู้สึกจากเธอหากผมไม่มาเจอ ดาลิน ซะก่อน ดาลิน ครังแรกที่ผมเห็น ผมรู้สึกเสียววูบไปจนถึงท้องน้อย และสาบานได้ตอนนั้นผมยังรัก ไพลิน รวี อยู่ แต่ชั่ววูบของอารมณ์นั้นผม หลงรักเธอ ดาลิน หญิงสาวใน เวบไซท์ ผู้เขร่งขรึม แต่แฝงไปด้วยแรงแห่ง เพศ ผมใช้เงินในบัญชีทั้งหมดจาการทำงานสุจริต ที่ไม่ใช้เงินจากการรับจ้างแฮกข้อมูล ครับในอีกมุมนึงผมคือ ผู้จัดการแผนกของ บริษัทๆ นึงเท่านั้น เหตุผลที่ผมใช้เงินบริสุทธิ์ เพราะผมอยากได้ตัวเธอมาอย่างบริสุทธิ์ไม่มีมลทินอะไรติดตัวเธอซักนิดเดียว  แล้วนี่ก็กลังจะครบปีแล้วที่ผมกับดาลิน ที่เราทั้งสองได้คบกัน วันวาเลนไทน์นี้ก็จะเข้าสู่ปีที่สองแล้วละครับ ผมไม่เคยคิดเลยว่าในชิวิตนี้ของผู้ชายขี้อายแบบผม จะมีรักที่แท้จริงอย่างตอนนี้  ผมเขียนข้อความนี้เพียงเพื่ออยากจะขอบคุณ ดาลินที่ทำให้ผมกลับมาศรัทธาในความรักอีกครั้งนึง

 ขอบคุณน่ะ ดาลิน

ป.ล. วาเลนไทน์ปีนี้ผมคงต้องเปลี่ยนดาลินคนใหม่ซะหน่อย เพราะดาลินคนเก่า เธอเริ่มมีผิวออกเหลืองๆแล้วร่างกายก็มีคราบอะไรไม่รู้อาบน้ำให้เท่าไหร่ก็ล้างไม่ออก ถึงจะเปลี่ยนใหม่แต่เธอก็ยังคงเป็น ดาลิน คนเดิมของผมนะครับ ผมคงไม่ดูเจ้าชู้นะครับ  ผมรักเธอนะครับ
ป.ล. อยากให้ทุกคนสมหวังในความรักในวันวาเลนไทน์นี้ เชกเช่นผม และดาลินนะครับ

รักและปารถนาดี  GooGuy & Dalinney

2008/Jul/28

จบแล้วครับ

ตอนสุดท้ายแล้ว ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ขอบคุณที่ติดตามครับ 

edit @ 28 Jul 2008 18:53:28 by Matt-sorR

2008/Jul/08

 

 

 

 

 

 

 

 

ติดตามตอน ต่อไป เหลืออีกตอนเดียวแล้วครับ  :)>

ขอบคุณทุกคนที่แวะมาเยี่ยมชมและอ่านครับ



Matt-sorR
View full profile